Ειμαστε παντα φιλοξενουμενοι σ΄αυτη τη γη και πρεπει να εχουμε τη λιτοτητα που εχει ενας φιλοξενουμενος ( η λιτοτητα ειναι κατι πολυ βαθυτερο απο το να εχεις μονο λιγα πραγματα δικα σου. η ιδια η λεξη λιτοτητα εχει καταστραφει απο τους μοναχους, απο τους ασκητες, απο τους ερημιτες). Εχουμε κομματιασει τη γη σε δικια τους και δικια μας – η πατριδα σου και η πατριδα μου, η σημαια σου και η σημαια μου, αυτη η συγκεκριμενη θρησκεια και η θρησκεια καποιου αλλου μακρια. Ο κοσμος, ηγη, εχουν διαιρεθει, εχουν κομματιαστει. Γι΄αυτο πολεμαμε και τσακωνομαστε. Και οι πολιτικοι θριαμβολογουν απο τη θεση της εξουσιας τους για να συντηρουν αυτη τη διαιρεση, χωρις να κοιτανε τον κοσμο ως ενα ενιαιο ολο. Δεν εχουν σφαιρικο νου. Ποτε δεν νιωθουν ουτε αντιλαμβανονται την τεραστια δυνατοτητα να μην υπαρχουν εθνικοτητες, να μην υπαρχουν διαιρεσεις, δεν μπορουν ποτε να αντιληφθουν την αποκρουστικοτητα της δύναμής τους, της θεσης τους και του αισθήματός τους οτι ειναι σπουδαιοι. Ειναι ολοι σαν κι εσας ή οποιονδηποτε, μονο που εχουν καταλαβει μια θεση εξουσιας με τις ασημαντες μικροεπιθυμιες και μικροφιλοδοξιες τους, κι ετσι προφανως συντηρουν απο τοτε που υπαρχει ο ανθρωπος στη γη, την εθνικιστικη σταση στη ζωη. Δεν εχουν ενα νου που να μην ειναι δεμενος με κανενα θεμα, με κανενα ιδανικο, με καμια ιδεολογια – ενα νου που να πηγαινει περα απο τη διαιρεση που φερνουν η φυλη, η κουλτουρα και οι θρησκειες που εχει επινοησει ο ανθρωπος.
Η υπαρξη των κυβερνησεων ειναι αναγκαια οσο ο ανθρωπος δεν ειναι φως για τον εαυτο του, οσο δεν ζει την καθημερινη του ζωη με ταξη, με φροντιδα, φιλοτιμα, εργατικα, προσεχοντας, μαθαινοντας. Ετσι ειναι προτιμοτερο να του λενε τι να κανει. Και του λενε τι να κανει οι αρχαιοι του προγονοι, οι παπαδες, οι γκουρου. Κι εκεινος δεχεται τις εντολες τους, τις ιδιομορφες καταστροφικες πειθαρχιες τους, λες και ειναι θεοι πανω στη γη, λες και ξερουν ολα οσα συνεπαγεται αυτη η εκπληκτικα πολυπλοκη ζωη.
Αναρωτιεται κανεις ποσο καιρο θα παρει στον ανθρωπο για να μαθει να ζει πανω σ΄αυτη τη γη χωρις τσακωμους, φιλονικιες, πολεμους και συγκρουση. Ο ανθρωπος εχει δημιουργησει τη συγκρουση με τη διαιρεση που εκανε στη γη γλωσσικα, πολιτιστικα, επιπολαια. Αναρωτιεται κανεις ποσο καιρο θα παρει στον ανθρωπο – που εχει εξελιχτει μεσα απο τοσους αιωνες πονου και λυπης, ανησυχιας κι ευχαριστησης, φοβου και συγκρουσης- να ζησει ενα διαφορετικο τροπο ζωης. Αναρωτιεται κανεις γιατι ο ανθρωπος δεν συνειδητοποιει οτι μπορει να ζησει ειρηνικα, χωρις πολεμους, χωρις βια; Ποσο καιρο, ποσους αιωνες επι αιωνων θα του παρει για να το συνειδητοποιησει αυτο; Δεν εχει μαθει τιποτε απο τα χιλιαδες χτες των περασμενων αιωνων. Αυτο που κανει τωρα ειναι και το μελλον του.
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ, ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s