“Δεν υπάρχουν ασθένειες… Υπάρχουν μονάχα ασθενείς…”

“Δεν υπάρχουν ασθένειες… Υπάρχουν μονάχα ασθενείς…”
Λόγω πρόσφατης ανταλλαγής σχολίων και απόψεων σχετικά με την ασθένεια και τη θεραπεία, λαμβάνω την ευκαιρία να γράψω κάτι το οποίο θεωρώ σημαντικό για τη συνείδηση του καθένα μας. Διότι αυτό που έχει σημασία στη συνείδηση, είναι η σκέψη μας και η διαδικασία μέσα από την οποία δημιουργούμε μια «ρουτίνα»… Δημιουργούμε δηλαδή ένα επαναλαμβανόμενο κύκλο από σκέψεις, πράξεις ή συμπεριφορές… Διότι η συνείδηση -και κατ επέκταση η Συνειδητότητα-, δεν μας ρωτάει το λόγο που κάνουμε κάτι ή την βαθύτερη αιτία, αλλά αυτό ακριβώς που κάνουμε…
Όταν λοιπόν, κάποιος εφαρμόζει μια μέθοδο, ένα φάρμακο, μια πρακτική ή μια συμπεριφορά για να θεραπεύσει μια συγκεκριμένη ασθένεια, και αυτό το κάνει επαγγελματικά, δηλαδή μέσω αυτού αποκτά -ο ίδιος άμεσα ή έμμεσα σαν «επιστροφή»- οποιουδήποτε είδους ενέργειας, δηλαδή χρήμα, φήμη ή και εξουσία, τότε η ασθένεια, παρουσιάζει στους ασθενείς του θεραπευή, μια εντυπωσιακή μείωση στην αρχή και ύστερα εκτοξεύεται στα ύψη… Αντί δηλαδή να θεραπευτεί η ασθένεια, αυτή αυξάνεται αλματωδώς… Γιατί συμβαίνει αυτό;

 

Αν και ο αρχικός σκοπός του κάθε θεραπευτή, είναι (ίσως) πράγματι η θεραπεία των ανθρώπων, αυτός κάνει κάποια σημαντικά λάθη τα οποία φυσικά δεν συνειδητοποιεί:
1. Αναζητά ασθενείς. Αν η θεραπεία αυτή, αποτελεί την κύρια ή βασική πηγή των εσόδων του ή τη κοινωνικής του φήμης, τότε ο νους του εστιάζεται στη αναζήτηση ασθενών με την ίδια ασθένεια… Δεν αναζητά θεραπευμένους ή υγιείς, διότι αυτοί του είναι αδιάφοροι μιας και από αυτούς δεν πρόκειται να έχει κάποιου είδους έσοδο…
2. Δεν ψάχνει συνειδητά, αλλά θεωρεί ότι υπάρχουν ήδη γύρω του αρκετοί ασθενείς με την ίδια ακριβώς ασθένεια. Είναι σίγουρος για αυτό και μάλιστα είναι χαρούμενος που όλους αυτούς τους ασθενείς, θα τους θεραπεύσει…
3. Η Συνειδητότητα τον ακούει και πραγματοποιεί αυτό το οποίο βιώνει με απόλυτη βεβαιότητα. Του εμφανίζει εμπρός του, ασθενείς ανθώπους οι οποίοι μοιάζουν μεταξύ τους παρουσιάζοντας ακριβώς την ίδια ασθένεια.
4. Αρκετοί από τους ασθενείς του, βρίσκουν πράγματι θεραπεία και το ανακοινώνουν και σε άλλους, ώστε να τους ενημερώσουν για την συγκεκριμένη θεραπεία… Έχετε υπόψη σας εδώ, ότι το 18-28% των ανθρώπων οι οποίοι ακούνε για μια συγκεκριμένη ασθένεια, αυτόματα αναγνωρίζουν στο σώμα τους συμπτώματά της…
5. Οι άνθρωποι οι οποίοι εμφανίζονται εμπρός στον θεραπευτή αυξάνονται… Μέρα με την ημέρα περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζονται για να τους θεραπεύσει.
6. Ο θεραπευτής, ανακοινώνει και σε άλλους θεραπευτές, τη διαδικασία της θεραπείας την οποία εφαρμόζει… Έτσι η αρχική «ρουτίνα» αρχίζει και επαναλαμβάνεται και σε άλλα σημεία –θεραπευτήρια -σημεία συγκέντρωσης ασθενών…
7. Οι ασθενείς πολλαπλασιάζονται αλματωδώς. Περισσότεροι άνθρωποι κάθε μέρα, ενημερώνονται για την συγκεκριμένη ασθένεια και τη θεραπεία της… Η ασθένεια αυξάνεται πλέον χωρίς όρια…
Έχετε σκεφτεί ποτέ, βαθιά μέσα σας ώστε να το συνειδητοποιήσετε, ότι η διαφορά της “υγιεινής ζωής” από τη “θεραπεία”, είναι ότι η πρώτη αναφέρεται στην ολοκληρωμένη υγεία ενώ η δεύτερη σε συγκεκριμένες ασθένειες; Όμως οι περισσότεροι αναγνώστες, ακόμη και τώρα που έχετε διαβάσει όλο το παραπάνω κείμενο και έχετε φτάσει μέχρις το σημείο αυτό, αδυνατείτε να κατανοήσετε τη διαφορά και περιμένετε να σας γράψω τι πρέπει να κάνετε… Διότι δεν μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τη διαφορά ανάμεσα στις δύο φράσεις που ακολουθούν:
1. Ζω τη ζωή μου διατηρώντας την υγεία μου ολοκληρωτικά…
2. Ζω τη ζωή μου προλαμβάνοντας τις ασθένειες αποτελεσματικά…
Αδυνατείτε να συνειδητοποιήσετε, ότι ο πρώτος είναι μόνιμα υγιής, ενώ ο δεύτερος μόνιμα ασθενής… διότι δυσκολεύεστε να αντιληφθείτε τις διαφορές που υπάρχουν στις δύο προτάσεις…
Όμως θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας συνειδητά, ότι δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά υπάρχουν μονάχα ασθενείς. Οι οποίοι αντιγράφουν ο ένας τη συμπεριφορά του άλλου… Συμπεριφορές οι οποίες εμφυτεύονται μέσα στο νου τους, μέσω των σύγχρονων ασθενών και των θεραπευτών τους… Οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε εκκινητές ομοιόμορφων σε όλους ασθενειών… Διότι είναι αδύνατον να υπάρξει διαφορετικά ένας επαγγελματίας θεραπευτής… Θα μπορούσαν να υπάρχουν «διατηρητές της υγείας», όμως το πεδίο και το αντικείμενο της ασχολίας τους θα ήταν εντελώς διαφορετικό από το σημερινό…
Ίσως τώρα, κάποιοι, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε την έννοια του λειτουργού και κατ επέκταση του λειτουργήματος, το οποίο σήμερα έχει μετατραπεί σε επάγγελμα –χρυσωρυχείο… Διότι ο θεραπευτής θα πρέπει να στερείται φήμης, να αρνείται την χρηματική συναλλαγή και να γνωρίζει ότι κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ασθένεια από όλους τους υπόλοιπους… Ίσως έτσι συνειδητοποιήσουμε τι θα πρέπει να κάνουμε σαν ανθρωπότητα για το μέλλον μας…

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s